سرگرمی

تنهایی یک مرد

انواع و اقسام نقش های سینمایی، تلویزیونی و تئاتری حاصل کار حامد بهداد در چند سال گذشته است. جوان عادی، کنجکاو، مامور اداره آمار در فیلم «آدم»، جوان مواد فروش معترض در «بوتیک»، سرگرد عراقی عاشق پیشه در «روز سوم»، شوهر نگران و مهربان «هر شب تنهایی»، جوان روان پریش در «حس پنهان»، جن نمایش «سگ سکوت»، شوهر زن کش «دلخون» و… بهداد با حضور در فیلم «کسی از گربه های ایرانی خبر نداره!» در نقش نادر، وجوهات دیگری از بازیگری اش را به نمایش گذاشته است.

نادر در «کسی از گربه های ایرانی خبر نداره!» کاراکتر محوری و نقطه اتصال دهنده تمام شخصیت ها است.

فیلم برداری فیلم به چند دلیل دارای شتاب بود. دلیل عمده این قضیه بر می گشت به شرایط تعجیل و شتاب در صحنه های خیابانی فیلم که قسمت عمده ای از فیلم در این فضا جریان داشت و اصلا فرصت چیدمان صحنه را نداشتیم و باید عین شاتر دوربین تر و فرز بازی می کردم عدسی دوربینی که در هر ثانیه ۲۴ باز باز و بسته می شود. من هم باید با همان سرعت وارد عمل می شدم و این سرعت باید هم در نوع بازی و هم در نوع دیالوگ گفتن رخ می داد. ذات تهران و فضای این روزهای شهر این عجله را به کار بیشتر تزریق می کرد. گاهی اوقات فکر می کردم مجرم هستم و کاری که می کنم یک جرم اجتماعی محسوب می شود. این مجرم بودن من به من سرعت و زبر و زرنگی می داد. از طرفی شاید بهمن قبادی هم در ناخود آگاهش چنین احساسی داشت و تصور می کرد دارد جرمی را به نمایش در می آورد که در اصل جرم نیست و باید به طریق قانونی و درست مورد توجه قرار بگیرد و به آن فضا داد. این شتاب و سرعت در جانم نیز رخنه کرد و تحت تاثیر خود بهمن هم قرار گرفتم، اول کار خیلی از بهمن عقب بودم…

به چه لحاظی؟

بهمن فیلم نامه، ملکه ذهنش بود و همه سکانس ها به سرعت در ذهنش شکل می گرفت. من تا بیام بفهمم که چه خبر است، خیلی جا می ماندم، از یک جایی به بعد که زمان کوتاهی نسبت به شروع کار بود تصمیم گرفتم عین خود بهمن عمل کنم و همان طوری که بهمن نگاه می کند و پیشنهاد می دهد آن را ادامه بدهم. از موقعی که این تکنیک را مورد استفاده قرار دادم بلافاصله تبدیل به بهمن شدم و نه تنها از او جا نماندم که همراهش شدم. نمی توانم بگویم که بهمن چقدر پیشنهاد داشت، چقدر با پیشنهاداتش صحنه ها را زیبا می کرد و چقدر پیشنهادات خوشگل برای دیالوگ گفتن ارائه می داد.

چند جایی از فیلم از جمله صحنه ای که برای پیر مرد جاعل پاسپورت، فیلم می برید به دغدغه های خودتان در مورد علاقه به براندو و فیلم هایش می پردازید.

همه این اشارات کار بهمن بود و البته مطابق میل من هم بود! در ابتدا تصور می کردم برای این کار پیشنهادات زیادی خواهم داشت اما پیشنهادات بهمن به مراتب بیشتر از من بود.

نادر آدمی همه کاره و اهل معامله است، DVD تکثیر می کند و کارهای پاسپورتی، جمع و جور کردن گروه های موسیقی و… را انجام می دهد و در ادامه با دختر و پسر جوان رابطه حسی و عاطفی پیدا می کند و به خاطر آن ها از عزیز ترین وسیله زندگی اش (موتور) می گذرد؟

نادر در واقع ارتباط عاشقانه اش با خودش است. نادر نسبت به خودش یک بلند نظری دارد و می داند جزو نسل سوخته است. در واقع استعدادی داشته و می توانسته به جایی برسد که نرسید و حالا به نسل بعد از خودش با عشق نگاه می کند. به خاطر همین تن به هر کاری برای آن ها می دهد و آدم کاسب مسلکی نیست، بلکه هنرمند است و بیشتر از همه هنر شناس است و قدر و مرتبه هنرمندان را می داند. او هموطنان، خواهر و برادرش و مملکتش را دوست دارد، اما به خاطر این که خودش از دست رفته است و برای این که تکرار مکررات نشود به واقع بینی رسیده است و نسل بعد از خودش را به شدت مورد حمایت و پشتیبانی قرار می دهد و حاضر است به خاطر آن ها از خیلی چیز های عزیز زندگی اش بگذرد.

چرا نادر علی رغم ارتباط وسیع و گسترده ای که با آدم ها دارد، این قدر تنهاست؟

نادر آدم تنهایی است، اصلا در تنها بودن نادر شک نکنید، تنهایی که به شدت بزرگ است، این همه محبت و علاقه ای که به دیگران دارد، در واقع علت عمده اش فرار از تنهایی خودش است و جبران محبت و توجه هایی که به او نشده است را این گونه پاسخ می دهد. باید به نادر به عنوان یک هنرمند توجه می شده که به خاطر ممنوعیت از بین رفته است و حالا که وارد سن و سالی شده و ستاره اش کم سو شده است توجهی به نسل جوان می کند که در واقع پیشنهادی است از سوی فیلم ساز به دولتمردان، بدین صورت که هنرمندان و به خصوص جوان ها را مورد توجه و حمایت قرار بدهند و هشدار و آدرس می دهد که این سوختگی نسل ها تداوم پیدا می کند.

بعد از شنیدن عدم موفقیت مسئول آشنای نادر در وزارت ارشاد برای موافقت با صدور مجوز کنسرت نادر دست به خود ویرانگی می زند و بیشتر در پیله تنهایی اش فرو می رود؟

ویرانگری نادر چند دلیل دارد، نادر قبل از این خود ویرانگر شده است. در واقع آرتیستی بوده است که تبدیل به دلال هنری شده است. البته نه از نوع چیپ و سطحی آن که شعور و معرفت هنری ندارد، بلکه دلالی است که معامله هنری می کند. فکر می کنم اصلا نباید از کلمه دلال هم استفاده کنیم. او درواقع واسطه ای است برای شیوع هنر و زنده ماندن آن، نادر در واقع تلاش می کند آن چیزی را که طبیعت از او به جبر گرفته گسترش بدهد.

نادر یک نوع دانای کل است و با هر نوع آدمی اعم از مدیران دولتی، دلالان و خوانندگان زیرزمینی ارتباط دارد؟

نه، دانای کل نیست. نادر قربانی یک تربیت غلط است. این که با هر کسی در تماس باشد نمی تواند مسئله بدی محسوب بشود، نادر در کشوری زندگی می کند که مجبور است به شرایط موجود تن در بدهد و خودش به عنوان یک اجرا کار که مسئولی او را پوشش نمی دهد مجبور می شود تغییر ماهیت دهد و دیگران را پوشش بدهد.

به نظر می رسد به عمد در فیلم پیشینه و خانواده ای از نادر دیده نمی شود؟

نادر تنها است، تنها تر از این حرف هاست که بخواهند در فیلم به آن ها پرداخته شود و اتفاقا باید به بی کس و کار بودنش پرداخته شود. هنرمندی که پدر و مادر و کس و کار دارد انگار ندارد. چون هنرش در این مملکت دیده نمی شود. وقتی که به او بهایی داده نمی شود تنها است. پدر و مادر هنرمند، هنرش است و در واقع توجهی که به او داده می شود این است که کالای فرهنگی و هنری او خریداری دارد.

این نپرداختن به پیشینه و خاستگاه طبقاتی نادر در واقع یک طرح سوال را در ذهن مخاطب ایجاد می کند.

نادر مشخصات یک ایرانی اصیل را دارد. ایرانی است که یک هنرمند خراسانی ویژگی های آن را دارد و یا مختصات خود را دارد و یک جور هایی شبیه خود من است. نادر وقتی خراسانی می خواند می رساند که کجایی است و به فرهنگ اصیل، فولکلور و بومی این مملکت توجه می کند و در دیالوگ هایش بار ها عنوان می کند.

یکی از علت های قبول بازی در این فیلم تعلق خاطر شما به موسیقی نیست؟

نه، بیشتر به بهمن قبادی علاقه داشتم. بعد از قبادی، مسئله مهم برایم بحث موسیقی فیلم بود.

از اول هم قرار بود شخصیت نادر در فیلم آهنگی را بخواند؟

در ادامه با حضورم در فیلم این بخش به فیلم شان اضافه شد.

با وجود پایان تلخ و فرجام تراژیک دختر و پسر جوان، آیا امیدی برای نسل جوان وجود ندارد؟

فکر می کنم هیچ امیدی وجود ندارد. این نسل متاسفانه محکوم به فنا است.

تجربه های حضور در فیلم های مستقل و کم هزینه را ادامه می دهید؟

بله، حتما از تجربه های متفاوت استقبال می کنم.